Αρχική » ΜΟΝΗ ΚΕΡΑΣ - ΠΑΝΑΓΙΑ ΚΕΡΑ ΚΑΡΔΙΩΤΙΣΣΑ

ΜΟΝΗ ΚΕΡΑΣ - ΠΑΝΑΓΙΑ ΚΕΡΑ ΚΑΡΔΙΩΤΙΣΣΑ

Javascript is required to view this map.

Πληροφορίες

Ονομασία: ΜΟΝΗ ΚΕΡΑΣ - ΠΑΝΑΓΙΑ ΚΕΡΑ ΚΑΡΔΙΩΤΙΣΣΑ
Αγγλική ονομασία: MONASTERY OF KERA - PANAGIA KERA KARDIOTISSA
Εγγύτερος Οικισμός: Κερά
Νομός: Ν.ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ
Δήμος: ΔΗΜΟΣ ΧΕΡΣΟΝΗΣΟΥ
Επαρχία: Πεδιάδος

Τουριστικές υποδομές

Πρόσβαση

Σήμανση καθ'οδόν: Ναι
WC: Ναι
Xώρος στάθμευσης: Ναι
Eκθετήριο-πωλητήριο: Ναι
Xώρος αναψυχής: Ναι
Υποδομές ΑΜΕΑ: Όχι
Μέρες & Ώρες λειτουργίας:
Τηλέφωνο Επικοινωνίας: 2897051203
Εισιτήριο: Όχι
Σήμανση: Ναι
Όχημα: Ναι
Περπάτημα: Όχι
Πλωτό Μέσο: Όχι
Άλλο:
Ημερομηνία:

Χρονική Φάση Χρήσης

Χρονολόγηση Κύριο Τοπωνύμιο Δευτερεύουσες Ονομασίες Τεκμηρίωση Χρονολόγησης Κατηγορία Τεκμηρίωση Κατηγορίας
Ενετική 
 
 
Βέβαιη 
Ναός 
Βέβαιη 
Ενετική 
 
 
Βέβαιη 
Μοναστήρι 
Βέβαιη 
ΟΘωμανική 
 
 
Βέβαιη 
Ναός 
Βέβαιη 
ΟΘωμανική 
 
 
Βέβαιη 
Μοναστήρι 
Βέβαιη 
Νεώτεροι Χρόνοι 
 
 
Βέβαιη 
Ναός 
Βέβαιη 
Νεώτεροι Χρόνοι 
 
 
Βέβαιη 
Μοναστήρι 
Βέβαιη 

Περιγραφή

Η ενεργός σήμερα γυναικεία μονή Παναγίας Κεράς Καρδιώτισσας είναι κτισμένη στις βόρειες υπώρειες του Λασιθίου, στο πέρασμα από την επαρχία Πεδιάδας στο Οροπέδιο Λασιθίου. Πρόκειται για μνημείο καλλιτεχνικής και ιστορικής σημασίας που έχει δώσει το όνομά του στους δύο κοντινότερους οικισμούς της Κεράς και της Άνω Κεράς.
Τα χρόνια της Βενετοκρατίας ανήκε στο φέουδο του λατίνου πατριάρχη, αλλά παρέμενε στα χέρια ορθοδόξων μοναχών. Τα χρόνια της Οθωμανικής Κυριαρχίας αποτέλεσε πυρήνα αντίστασης κατά των Τούρκων.
Η αρχαιότερη μνεία του ονόματός της γίνεται σε έγγραφο του 1333, εποχή κατά την οποία αποτελούσε φέουδο του Λατινικού Πατριαρχείου της Κωνσταντινούπολης και ενοικιαζόταν από την πληρεξούσιό του L. Morosini στον Mario Cornario. Έχει υποστηριχθεί (Στ. Σπανάκης) ότι η ίδρυση της Μονής συνδέεται με τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας που βρίσκεται σήμερα στο ναό του Αγίου Αλφόνσου στο Εσκουιλίνο της Ρώμης και αποτελούσε κατά την παράδοση έργο του Αγίου Λαζάρου, μοναχού και αγιογράφου που έζησε την εποχή του εικονομάχου αυτοκράτορα Θεοφίλου (9ος αι.). Η ίδια εικόνα έχει χρονολογηθεί, είτε στον 11ο αι. (G. Gerola), είτε στον 16ο αι. (Α. Ξυγγόπουλος). Είναι πάντως γεγονός ότι η αρχαιότερη φάση τοιχογραφικού διακόσμου στο καθολικό ανάγεται στη δεύτερη δεκαετία του 14ου αι.
Η εικόνα της Παναγίας της Καρδιώτισσας συνδέθηκε με θαυματουργικές ιδιότητες, μνεία των οποίων γίνεται ήδη στα 1415 από τον Chr. Buondelmondi. Σύμφωνα με την παράδοση, η εικόνα στη διάρκεια της Εικονομαχίας μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη, αλλά επέστεψε μόνη της στη μονή. Ακουλούθησε δεύτερη μεταφορά, κατά την οποία μάλιστα δέθηκε με αλυσίδα σε μαρμάρινο κίονα, αλλά και πάλι επέστρεψε, δεμένη πάνω στον κίονα που εκτίθεται στο προαύλειο της μονής. Στην περίοδο της Ενετοκρατίας η εικόνα κλάπηκε από έναν έμπορο κρασιού και μεταφέρθηκε στη Ρώμη. Στα 1735 αντικαταστάθηκε από άλλη εικόνα, διαφορετικού εικονογραφικού τύπου, η οποία θεωρείται σήμερα εξίσου θαυματουργή. Και αυτή εκλάπη στα 1982 από αρχαιοκαπήλους, οι οποίοι στη συνέχεια συνελήφθησαν.
Στα 1720 η μονή έγινε σταυροπηγιακή με πρωτοβουλία της οικογένειας Μαγγανάρη, που την ανακαίνισε. Στα 1866 και 1867 υπήρξε ορμητήριο Κρητών επαναστατών.
Το καθολικό της μονής, αφιερωμένο στο Γενέσιο της Θεοτόκου, πανηγυρίζει στις 8 Σεπτεμβρίου. Το σημερινό αρχιτεκτονικό σχέδιο του ναού είναι αποτέλεσμα τεσσάρων οικοδομικών φάσεων. Αρχικά κατασκευάστηκε ο μονόχωρος ναός με οξυκόρυφη καμάρα χωρίς ενισχυτικό σφενδόνιο. Ο χώρος αυτός με την επέκταση του ναού χρησιμοποιήθηκε ως Ιερό. Αργότερα στα δυτικά του ναού προστέθηκαν δυο νάρθηκες (ένας τριμερής και ένας μονόχωρος στεγασμένοι με οξυκόρυφες καμάρες ολόκληρες ή μισές) και στα βόρεια του ένα ακόμα μικρότερο μονόχωρο καμαροσκέπαστο παρεκκλήσι. Ο ναός είναι κατάγραφος. Οι τοιχογραφίες του αρχικού ναού χρονολογούνται τη πρώτη δεκαετία του 14ου αιώνα. Οι υπόλοιπες τοιχογραφίες στους προσαρτημένους χώρους χρονολογούνται το δεύτερο μισό του 14ου αιώνα.

Βιβλιογραφία

Φωτογραφίες